Met HIV besmette moeders komen voor antiretrovirale therapie naar het Sint-Joseph ziekenhuis. Foto: humedica
Zimbabwe: een klein teken van hoop
Door Ruth Boecker, 2011/07/05
Zimbabwe heeft de afgelopen jaren op het gebied van gezondheidszorg, de behandeling van HIV en AIDS en in de strijd tegen armoede & ongelijkheid een lange weg afgelegd. De situatie is al merkbaar verbeterd maar niettemin zijn de levensomstandigheden voor de inwoners van deze Zuid Afrikaanse staat alles behalve goed te noemen.
In de zogenoemde Human Development Index (HDI) van de Verenigde Naties die aan de hand van verschillende factoren zoals onderwijs, inkomen per capita, de gemiddelde levensverwachting, … de levenskwaliteit en welvaart van een bepaald land in kaart probeert te brengen, staat Zimbabwe op 169e plaats. Dit is de laagst mogelijke categorie en wijst op de dramatische toestand van de gezondheidszorg, het onderwijs en algemene levenssituatie in het land.
Sinds er in 2009 in Zimbabwe een zware Cholera-epidemie uitbrak besliste Humedica om het noodlijdende land te helpen door medische teams in te zetten en hulpgoederen te sturen.
Sindsdien werd er al bijna 80 ton aan medicijnen, medische apparatuur, kantoorbenodigdheden, toiletartikelen en andere hulpgoederen verzonden. Dat zijn ongeveer 5 vrachtwagens vol hulpgoederen die de afgelopen drie jaar hun weg door Afrika zochten en naar Zimbabwe reden. Al dit materiaal werd ter plekke ingezet in ziekenhuizen en kindertehuizen.
Een partij hulpgoederen die onlangs bij de dominicaner zusters aankwam bevatte voor de kinderen wel een heel bijzondere levering. Zakken en dozen vol met pluche beren, honden en katten wachtten op de jongste bezoekers en patiënten van het St. Joseph ziekenhuis.
Hoewel het "maar" een pluche beer is staan deze knuffeldieren symbool voor hoop en kind kunnen zijn. Foto: humedica
Met HIV besmette moeders komen regelmatig naar het hospitaal om voor zichzelf en in veel gevallen ook voor hun kinderen de juiste medicijnen in te nemen in de juiste dosis. Patiënten voor wie een dergelijke ambulante behandeling niet voldoende is, worden in het ziekenhuis opgenomen en behandeld.
Vooral kinderen zijn het slachtoffer van de penibele gezondheidssituatie, zowel omdat ze vaak zelf besmet zijn maar ook omdat hun moeder lijdt onder het HIV-virus. De hulpgoederen en in het bijzonder de knuffeldieren brengen een straaltje licht tussen al het verdriet en alle pijn: af en toe weerklinkt er nu een lach, een geluid dat er anders niet vaak te horen is.
Uiteraard veranderen deze pluche dieren niets aan het armoedeprobleem, noch verbeteren ze de levensomstandigheden of zijn ze een remedie tegen het dodelijke HIV-virus. Maar wat ze wel doen is de kleinste slachtoffers een beetje hoop en vreugde brengen in het anders grauwe leven van alledag. In die zin dragen ze dus wel iets bij aan de levenskwaliteit!
