Humedica Belgie: Projecten: Humanitaire noodhulp: Servië: Vluchtelingenhulp in Servië: verslag van een vrijwilliger - deel 1

Vluchtelingenhulp in Servië: verslag van een vrijwilliger - deel 1

Door Astrid de Kuijer

6-10-15 Presevo, Servië
In Belgrado horen we van het assessment team dat de nood op dit moment hoog is aan de grens met Macedonië. Dus vertrekken we met onze medische spullen daarheen en komen na 7 uur rijden in het donker aan midden in het crisisgebied. Het regent. Honderden mensen trekken door de straat met hun baby’tje op de arm en kleine vermoeide kindjes aan de hand. Met niets meer dan een plastic tasje of klein rugzakje. Op weg naar de UNHCR registratie. Overweldigend.

Ik stap de vrachtwagen uit en wordt onmiddellijk meegetrokken naar een jonge vrouw op de natte modderige grond. Ze kan niet meer, is in elkaar gezakt. Huilt,, paniek, angst. Haar zoontje staat er machteloos bij met zijn natte grijze deken om. Aait over haar hoofd en kijkt me angstig aan. Nadat ik een poosje bij haar zit en haar in mn armen heb genomen, ontspant ze. Inmiddels is de tent opgezet en vormt zich een rij mensen met relatief eenvoudige problemen. Vooral veel pijn in de benen, dikke enkels, hoofdpijn, duizelig.

Foto: humedica/Astrid de Kuijer

Een jonge vrouw komt huilend aangelopen. Ze vertelt ons 2 dagen geleden, onderweg, een miskraam gehad te hebben. Nooit eerder huilend mijn werk gedaan. Een jongen met zijn kleine zusje in de armen komt. Ze heeft hoge koorts, heeft hulp nodig. De wachtrij is 6 uur lang....We besluiten haar, met haar familie naar het begin van de rij te brengen om snel geregistreerd te worden en snel bij het Rode Kruis terecht kan. Onze hulp is te beperkt op dit moment.

10-10-15
Deze nacht weer geregend dus veel natte onderkoelde mensen gehad en veel dikke voeten, enkels en benen. De meeste mensen hebben nachten niet geslapen en alsmaar gelopen. Kinderen worden door de ouders vooruit geduwd en lopen als in trance. Als we ’s ochtends vroeg vertrekken lijkt het stadje op een rampplek en eigenlijk is dat ook zo. Er hangt rook, stank van verbrand plastic, enorm veel afval, modder. En overal, echt overal liggen mensen op de straat onder een stuk plastic in de eindeloze regen. Zelfs pasgeboren babytjes. Het enige hotel zit vol, particulieren proberen te helpen maar het zijn er veel te veel. Met 10.000 per dag komen ze uit Macedonië aan. Deze veelal keurige mensen, jonge gezinnen, hippe jongeren zullen nooit gedacht hebben dat ze ooit in hun leven als een zwerver op slaap zouden slapen....

 
 
Facebook