Miljoenen mensen in het noordwesten van Pakistan delen het lot van deze man: ze verloren alles als gevolg van de overstromingen. Foto: ARO Pakistan
“We klampten ons vast aan het dak voor drie dagen”
Door humedica-Team Pakistan/RBU, 2010/08/07, 2010/08/12
Khasa maan woont in de stad Charsadda, ten oosten van Peshawar. Hij vertelde het humedica team over hoe het reizende waterpeil van de Djingi, een zijrivier van de Kaboelrivier, hem ’s avonds verraste.
“Mijn huis ligt op 12 meter boven het normale niveau van de Djingi. ’s Avonds rond 9u klopte er een buurman op mijn deur en riep ‘Het water komt eraan! Het water komt eraan!’. Tegen die tijd liep het water mijn huis al binnen en al snel stond het ongeveer een meter hoog. Dat is 13 meter hoger dan het normale peil van de rivier.
Er was geen tijd om geld, kleren of andere waardevolle zaken in veiligheid te brengen. Ik kon enkel mijn eigen leven en dat van mijn vrouw en kinderen redden. Al de rest, al mijn bezittingen, zijn verloren gegaan. Van onze buren kregen we wat kleren. Al ons vee is dood en de velden zijn weggespoeld, we hebben niets meer. Als we onze levens terug willen opbouwen moet het stoppen met regenen en moeten onze huizen herbouwd worden.”
Zo’n 200 mensen verblijven in één van de scholen die dienst doen als noodopvangcentra waar het team van humedica medische verzorging biedt aan de slachtoffers. Er wonen zo’n drie families, dat zijn minstens 20 mensen, in één klaslokaal.. Met een stem die zowel droefheid als verontwaardiging uitdrukte vertelde één van de oudere vrouwen ons: “Er is zo weinig hulp. De kinderen hebben honger maar we worden maar voorzien van één maaltijd per dag, en die bestaat uit niets dan rijst.”
Een andere man die in de school verblijft vertelde ons het volgende: “Mijn drie kinderen en ik zochten toevlucht op het dak van ons huis. We moesten toekijken hoe een vrouw ook toevlucht probeerde te zoeken op een ander dak maar uitgleed en stierf.”
Veel mensen probeerden ook in veiligheid te komen door naar de snelweg te vluchten die door de stad loopt en zich hoger boven de rivier bevind. Om ervoor te zorgen dat het loslopend vee de snelweg niet zou betreden waren er echter schuttingen van prikkeldraad neergezet aan beide kanten van de weg.
Toen het water uiteindelijk bleef stijgen en mensen voor hun leven begonnen te vrezen, gooiden velen hun kleren over de prikkeldraad om er daarna zelf overheen te klimmen. Sommigen van hen raakten gewond, anderen kwamen vast te zitten en verdronken.
Ook de gouverneur kon niet aan de ramp ontkomen. Hij vertelde de hulpverleners van humedica dat hij en zijn kinderen zich aan het dak van hun huis had vastgeklampt voor drie dagen. Het huis zelf was tot aan het dak overstroomd en was volledig omringd door het water.
Zijn kinderen keken hulpeloos toe hoe mensen en dieren verdronken in de overstroming. Wanhopig zei hij uiteindelijk: “Mijn huis was hoger gelegen dan de huizen van de armere bevolking. Hoe zou het hun dan vergaan zijn?”
Volgens ons team ter plaatse blijven vooral kinderen getraumatiseerd achter. Foto: humedica/Ferdinand Hofer
Dit zijn maar enkele van de talloze verhalen die de leden van het humedica team te horen kregen. Vooral kinderen hebben erg te lijden onder de traumatische gebeurtenissen. Alleen al het horen van de naam van de rivier jaagt hen schrik aan, om maar niks te zeggen over het geluid van de kolkende massa’s water die opnieuw aan het stijgen zijn …
Beste sympathisanten, steun alstublieft de noodhulp die wij momenteel bieden in Pakistan. Wij zijn van uw steun in, de vorm van een financiële bijdrage, afhankelijk om meer teams en hulpgoederen naar Pakistan te kunnen sturen!
Humedica Belgium vzw
Rekeningnummer: 001-3727183-34
BIC: GEBABEBB
IBAN: BE68001372718334
Dankuwel!
