Humedica Belgie: Projecten: Humanitaire noodhulp: Niger: Als succes in gram gemeten wordt

Als succes in gram gemeten wordt

Door Juiiane Grünzner, 2010/06/29

Stefan & Juliane Grünzner, die onlangs nog deelnamen aan de humedica voorbereidingstraining voor medische vrijwilligers in Kortenberg, werken sinds enkele weken voor humedica in Niger. Het werk van een kijnderarts was in dit land van onschatbare waarde, het wordt immers geplaagd door hongersnood en vele mensen, vooral kinderen, zijn er ondervoed. In het volgende verslag geeft Juliane Grünzner een indrukwekkende beschrijving van hoe belangrijk en ontroerend elke stap – hoe klein ook – is in het gevecht tegen ondervoeding.

Juliane and Stefan Grünzner (rechts) werden in Kollo verwelkomd als familieleden. Foto: humedica/Simone Winneg

“Mijn man Stefan en ik zijn nu ongeveer drie weken in Niger. Al vanaf het begin was ik erg onder de indruk van de gastvrijheid en ruimdenkendheid van de mensen in dit land. Alles wordt gedeeld hoe schaars het ook is. En dit blijft zo ondanks de hongersnood die zich zienderogen uitbreidt in het land.

Aangezien dit mijn eerste medische missie is in Afrika, was ik ondanks alle waarschuwingen eerst vooral verbaasd dat het ook effectief waar is wat ze zeggen: één op twee kinderen die naar ons hospitaal komen is besmet met Malaria. Deze ziekte is makkelijk vast te stellen door alleen maar naar de patiënt te kijken: ze hebben hoge koorts en er zijn doorgaans duidelijk meerdere muggenbeten te zien.

Wat me echter het meeste ontroerde was het zien van de grote aantallen ondervoedde kinderen die in het ziekenhuis behandeld moesten worden als gevolg van de huidige hongersnood. Helaas gaat het niet om geïsoleerde gevallen als we soms geconfronteerd worden met kinderen van twee jaar oud die niet meer wegen dan een baby van 6 maanden. Bij het zien van deze kinderen lijkt het een wonder dat ze sowieso zo lang overleefd hebben.

Hulp voor kleine Idé

Het eerste kleine “ondervoedingspatientje” dat ik behandelde was Idé, een zuigeling van nauwelijks drie maanden oud die nauwelijks gegroeid was sinds de geboorte. De moeder vertelde me dat ze het kind bijna de gehele dag lang borstvoeding gaf maar dat ze niet genoeg melk kon voorzien voor voldoende voeding.

Omdat ze zelf leed aan ondervoeding, kon Idé’s moeder niet aan de behoeften van haar baby voorzien. Het jongetje kwam erbovenop dankzij bijkomende babymelk. Foto: humedica/Simone Winneg.

Zodoende besloten we om het dieet van Idé aan te vullen met bijkomend babymelk. Jammer genoeg is het situatie in Niger niet te vergelijken met die in Europa waar formules voor zuigelingen gewoon in de winkel te koop en thuis klaar te maken zijn.

In Niger is het belangrijk dat moeders eerst en vooral leren over de basisregels van hygiene. Dit gebeurt in het kader van speciale trainingen in het humedica ziekenhuis en omvat zaken als handen wassen, het klaarmaken van de melk en het steriliseren van de flesjes.

Aangezien sommige vrouwen er drie uur over doen om van hun huis naar het ziekenhuis te lopen betekent dit een enorme inspanning voor hen. Voor de gezondheid van hun kinderen gaan ze deze uitdaging echter vol dankbaarheid en zonder klagen aan.

Ik denk met plezier terug aan het moment waarop we kleine Idé z’n eerste fles melk gaven. Hij dronk haastig het grootste deel ervan op. Zijn moeder had tot dan toe altijd ernstig gekeken en dit was de eerste keer dat ik een brede glimlach op haar gezicht zag verschijnen.

Nooit zal ik deze opluchting en haar dankbaarheid vergeten. En Idé? In plaats van tevreden, met een volle maag, in slaap te vallen, leek het kleine jongetje plots nieuwe kracht te hebben gevonden

Hetzelfde kind dat passief in zijn moeder’s armen had gelegen keek ons nu aan met grote ogen, gorgelde, speelde met zijn handen en leek een plotse interesse op te vatten voor zijn omgeving. Om dit te zien gebeuren was één van de mooiste momenten die ik hier mocht ervaren.

Elk kind is het waard

Ik ben me ervan bewust dat er een onrustwekkend aantal kinderen hetzelfde lot boven het hoofd hangt en dat we slechts een handvol van hen kunnen helpen. Maar als ik kijk naar wat we kunnen doen voor elk individueel geval, lijkt elke stap – hoe klein ook – belangrijk. Elk kind afzonderlijk is het waard!

Ons dagelijks success kan gemeten worden in gram. Foto: humedica/Simone Winneg

Ik hoop dat naast de geplande opening van de nieuwe vleugel van het ziekenhuis hier waar we de ernstigste gevallen zullen kunnen behandelen ook ons ‘melk project’ van de grond zal komen en voldoende financiële steun zal krijgen.

De vraag naar babyvoedsel zal blijven stijgen door de hongersnood die er bovendien voor zorgt dat moeders zelf niet genoeg eten. Zelfs gedurende mijn verblijf in Niger behandelden we meerdere gevallen zoals Idé, die tijdelijk melk uit de fles gevoed zal moeten worden tot hij vast voedsel kan eten.

Ik heb veel gezien en geleerd in Niger en heb verscheidene prachtige maar ook enkele erg bedroevende momenten ervaren. Ik heb geleerd hoe hulp kan worden aangeboden in de vorm van kleine maar niettemin essentiële zaken die bijdragen aan de normale en gezonde ontwikkeling van een kind.

Beste vrienden en sponsors van humedica, ondersteun aub onze hulpprojecten in Niger door middel van een gerichte donatie, zeker nu, gedurende deze levensbedreigende hongersnood."

 
 
Facebook