Humedica Belgie: Projecten: Humanitaire noodhulp: Ethiopië: Een aangrijpend verhaal uit Melkadida

Een aangrijpend verhaal uit Melkadida

2012/10/22

Wat zijn de grote genoegens zonder de kleine?

Met een ernstige ziekte of handicap moeten leven is in geen enkel land eenvoudig, niet in België maar al helemaal niet in een vluchtelingenkamp in Ethiopië. Hier runt Humedica sinds vorig jaar een zogenaamde 'health station': een medische post waar kampbewoners terecht kunnen als ze ziek zijn of verwondingen hebben.

Elk week bezoeken zo'n 700 mensen de medische post van Humedica in Melkadida. Foto: Humedica

De medische vrijwilligers behandelen hier elke week zo'n 700 mensen en worden dus elke dag geconfronteerd met verschillende ziektes en handicaps. Het is moeilijk om in te schatten hoeveel baat de mensen die hieraan lijden zouden hebben bij hulpmiddelen en medicatie als deze beschikbaar zouden zijn wat jammer genoeg niet het geval is. De middelen in het vluchtelingenkamp zijn uiterst beperkt en zodoende is er soms geen andere mogelijkheid dan mensen onbehandeld laten gaan.

Ook voor de dokters van Humedica is het vaak niet eenvoudig om met deze harde realiteit om te gaan. Er is altijd de wens om meer te doen dan hier in de bescheiden medische post in Melkadida mogelijk is.

Één vaakvoorkomende 'gecompliceerdere' ziekte is Epilepsie. Meestal zijn de mensen die aan deze chronische ziekte lijden volledig onbehandeld. De meesten van hen komen naar ons met letsels die ze hebben opgelopen tijdens een aanval, maar niet als gevolg van de ziekte zelf.

Het waarom van deze situatie is even voordehandliggend als het tragisch is. Het lijden van deze mensen wordt in hun familie vaak niet als ziekte gezien maar beschouwd als geestesgestoordheid of in een religieuze context geplaatst. In de consultatieruimte van Humedica ervaren veel van deze patiënten voor de eerste keer dat Epilepsie een ziekte is en dat –met de juiste medicatie- de aanvallen sterk verminderen of zelfs helemaal verdwijnen.

Zo vertelde één van de artsen het bewogen verhaal van Diyad, een 10 jarige jongen die op een dag radeloos samen met zijn bejaarde ouders naar de medische post kwam. Zijn ogen gingen tijdens het gesprek steeds heen en weer. Zijn ouders vertelden dat Diyad regelmatig agressief was en erg vreemd gedrag vertoonde.

Ondertussen kan de 10-jarige Diyad weer voetballen, iets wat door de epilepsie aanvallen onmogelijk was geworden.

De dokters, in het bijzonder dokter Rachel, namen veel tijd om dit jonge patiëntje grondig te onderzoeken, iets wat met bijna 100 patiënten per dag niet eenvoudig is. Na wat dieper te graven leerden ze veel over Diayd's familie. De jongen woonde lange tijd bij zijn familie in Somalië en kwam pas onlangs aan in het Ethiopische Melkadida.

Door naar de Diyad te luisteren leerden de artsen dat hij al vanaf zijn vroege kinderjaren te lijden had onder stuiptrekkingen in zijn armen en benen. Uit het verhaal over zijn recente ongeluk tijdens het voetballen konden de dokters ook veel afleiden. Helaas moest hij zijn favoriete tijdsverdrijf: voetballen voorlopig stopzetten vanwege de frequente, hevige aanvallen.

De artsen waren ervan overtuigd dat de jongen aan epilepsie leed. Ze schreven een Anti-Epilepticum voor en vroegen Diyad om een week later terug te komen voor controle. Na nauwelijks een week de medicatie genomen te hebben stond er een volledig andere Diyad in de behandelingskamer. Geen spoor van de omgangsproblemen van tijdens het eerste bezoek. Zijn vaste tred, geconcentreerde blik en heldere waarneming van zijn omgeving en de situatie verbaasde de artsen enorm!

De ouders van Diyad vertelden ons blij over de enorme veranderingen die zich hebben voorgedaan de afgelopen paar weken. Zo heeft Diayd onlangs bijvoorbeeld voor het eerste zelf thee in een beker geschonken en zich helemaal zelf gewassen. Een enorme vooruitgang qua levenskwaliteit voor de hele familie. Hij heeft zelfs voor de eerste keer met zijn broers gevoetbald.

Voor de artsen is het een enorme voldoening om de levensvreugde in een jongen als Diyad te zien terugkeren en om hem persoonlijk te steunen kreeg hij bij zijn volgende bezoek aan de dokter een voetbal van de Humedica team.

Diyad is dolgelukkig dat hij terug voetbal kan spelen. Foto: Humedica

Diyad is ondertussen niet meer van het geïmproviseerde voetbalveld weg te houden. Hij heeft al veel nieuwe vrienden gemaakt in zijn team. Hij is zienderogen veranderd en is nu een vrolijke jongen, wiens ziekte zijn geluk niet langer in de weg staat. Met de regelmatige inname van de juiste medicijnen kan hij opnieuw kind zijn en een relatief normaal level leiden.

Verhalen zoals dat van Diyad zijn voor het hele Humedica team een illustratie van hoe belangrijk de hulp die het team biedt is! Iedereen kan een bijdrage leveren om mensen te helpen, ook u! Stort een bedrag van uw keuze op het rekeningnummer van Humedica (001-3727183-34) met de vermelding 'Ethiopie'. Uw bijdrage helpt veel mensen in Oost-Afrika die ziek zijn en honger lijden en geeft hen de kans om een normaler leven te leiden.

 
 
Facebook