Humedica Belgie: Projecten: Humanitaire noodhulp: Brazilië: Brazilië: onvoltooid verleden tijd

Brazilië: onvoltooid verleden tijd

Door Judith Kühl, 2011/03/09

Jamal stamp boos met haar voeten op de grond. "Ik ben boos op de regen, het is allemaal de schuld van de regen!" Klaagt het 11 jarige meisje "Wie maakt er nu zoveel regen?". Sinds de verwoestende aardverschuivingen in de buurt rond Nova Friburgo is ze regelmatig op bezoek gegaan bij Luciléia Da Silva. De psychologe van het Humedica kinderdorp in Brazilië behandelt momenteel zij die het zwaarst te lijden hebben onder de traumatische ervaringen.

De angst voor de regen is immense. Enkel het geluid al van stromend water kan vreselijke herinneringen terugbrengen. Foto: humedica/Florian Klinner

Velen herinneren zich nog elk detail van de nacht van 12 januari 2011 die zoveel verwoesting en verdriet met zich meebracht. Vooral de kinderen hebben te lijden onder de herinneringen. Zo ook Jamal. Elke week opnieuw vraagt ze: "Wie maakte de aardverschuivingen? Waarom moest grootvader sterven onder massa's aarde?" Ze huilt en schreeuwt omdat ze kwaad is. Da Silva legt haar uit wat een natuurramp is en dat het niemands fout is.

Maar de meeste kinderen reageren anders dan Jamal. Ze zijn geïntimideerd door de gebeurtenissen en beginnen te huilen als het regent of wanneer ze een douche moeten nemen. "Het geluid van vallend water brengt angst teweeg bij zowel kinderen als volwassenen" legt Da Silva uit

De 8-jarige Raul loopt heen en weer voor de deur van Da Silva's kantoor. Hij praat niet. Door met het jongetje te spelen en te tekenen probeert Da Silva met hem te praten over zijn angsten. Net zoals de meeste andere kinderen tekent hij huizen en regen op het witte stuk papier.

"Daarna vraag ik de kinderen om aan iets te denken dat ze blij maakt. Sommige kinderen zijn blij als ze zingen. Anderen bidden. En nog anderen denken aan een blije gebeurtenis in het verleden". De volgende keer dat het hevig regent of wanneer de kinderen bang zijn wordt hun angst vervangen door een positief gevoel. Zo kunnen de kinderen langzaam terug meer vertrouwen krijgen en leren dat niet elke regenbui zo'n verwoestende en dodelijke gevolgen met zich meebrengt. Maar Da Silva geeft hen ook praktisch advies.

"Ze moeten leren wat ze moeten doen tijdens zware regenbuien. Ze moeten bijvoorbeeld niet op hun eentje zijn en terug naar huis gaan als ze buiten aan het spelen zijn. Als je moeder niet thuis is, ga dan naar de buren."

Deze foto van een keuken die volledig werd verwoest door de aardverschuivingen geeft goed weer welke ongelofelijke krachten er ontketent werden tijdens de ramp. Foto: humedica/Florian Klinner

Ook ouders komen nu al enkele weken regelmatig op consultatie bij Da Silva. "Veel moeders kampen met depressies. Families die alles hebben verloren zien geen enkel toekomstperspectief". Een voorbeeld is Isabela. Haar 3-jarige dochter werd door de modder meegesleurd en is nu al vermist voor zeven weken. Ondertussen staat 'vermist' droevig genoeg synoniem voor 'overleden'. Maar niet voor Isabela. Zelfs nu nog is ze ervan overtuigd dat ze haar kind levend zal terugvinden.

Da Silva geeft toe dat de traumatische ervaringen van haar patiënten haar niet onontroerd laten. Aangezien het regenseizoen nog niet voorbij is worden mensen bijna dagelijks met hun angsten geconfronteerd. De psychologische hulp is voor deze slachtoffers onontbeerlijk en Humedica onderstreept dit door nu ook een tweede psycholoog in te zetten.

Dit wordt mede mogelijk gemaakt door uw donaties. De mensen in Brazilië blijven afhankelijk van onze gezamelijke steun. Help ons daarom en stort een bedrag op het rekeningnummer van Humedica, 001-3727183-34, met de vermelding "Hulp aan Brazilië". Hartelijk bedankt!

 
 
Facebook